Reflexións Veraniegas Intempestivas. Unha Ollada ao Pasado Glorioso, Unha Pregunta Sobre o Presente Desolador e Unha Proposta Para o Futuro Próximo
Dicía Manuel Rivas que "o pasado só é o tempo que nos chega dende atrás". Lembreime desa frase cando, nun correo do Main (ou foi un whatsapp?), fun consciente dos catorce anos deste blog. Dos quince da competición. E de como o mundo de 2007 e de 2008 de súpeto, chegoume dende lonxe, como unha onda gravitatoria, perturbando o meu espazo-tempo e proporciondo así unha luz diferente ao que entón tiña o brillo deslumbrante da novidade. Visto dende 2022, 2007 aparece como un tempo case alucinatorio no cal resulta difícil pensar que vivimos algunha vez. O marco estrutural das nosas existencias mutou de forma substancial, conservando moitos hábitos e formalismos anteriores pero tendo dado paso a unha época diferente (peor). Un non sabe se botar man do apestado Vargas Llosa para preguntarnos con el "en que momento se fodeu o Perú, Zavalita?". En que momento se fodeu todo?