Tonight the streets are ours

 

Tonight the streets are ours, esas luces nos nosos ollos non menten. Tres rapaces baixan pola rúa dos Aires, cara o porto, cantando. Acompañan aos nenos que corren desde hai séculos, pasan a Escola de Náutica e chegan á Aduana Vella. Alí recébeos o cheiro dos baleeiros, o comercio do kummel e do liño, un alemán que ergue o sombreiro ao seu paso, despois de chiscarlle o ollo ao espía da pérfida Albión. As xentes míranse nas caras embravecidas da tarde, á beira do mar. Alí, en Guimarán, en fronte da veciña pobra de Reboredo, atronan naos de lingua estraña mais coñecida. Levamos douscentos anos sangrando a vida e sorrindo, en amor de xerfa, de saqueos e namoros, en lealdade de traizóns e ataques partillados, neste Atlántico que nos fai e que nos une, universais, desde a Pena Furada e A Rochela rinlega ás costas de Portsmouth, Riga ou La Rochelle.

Comentarios

Publicacións populares deste blog

Se armó la cámara húngara: Boroman’s World Cup Form Guide

Of Mice And Druids. Cold Flowers From The North Riding

Gleam And Glow The Sea-Coloured Marsh-Mosses, Salt And Splendid From The Circling Brine. Watering Holes For The Milder Beast